Zawieszenie broni między Rosją a Ukrainą do…?

Rynek ten zostanie uznany za „Tak”, jeśli zawieszenie broni między Rosją a Ukrainą wejdzie w życie do godziny 23:59 czasu wschodnioeuropejskiego (EET) w określonym dniu i będzie obowiązywać nieprzerwanie przez co najmniej 10 dni kalendarzowych. W przeciwnym razie rynek ten zdecyduje się na „Nie”.

Zawieszenie broni odnosi się do wspólnie uzgodnionego zawieszenia bezpośredniego zaangażowania wojskowego między Rosją a Ukrainą, które jest oficjalnie ogłoszone przez oba kraje lub potwierdzone konsensusem w sprawie wiarygodnych raportów, wspólnie uzgodnionym przez oba kraje i które stanowi ogólne zawieszenie bezpośredniego kinetycznego zaangażowania wojskowego na głównym teatrze ogólnego konfliktu. Szersze porozumienie pokojowe, porozumienie normalizacyjne, ramy polityczne, rozejm lub pauza humanitarna (w tym zawieszenie broni w okresie świątecznym) będą się liczyły, pod warunkiem że w inny sposób kwalifikują się w ramach zasad tego rynku.

Jakakolwiek forma nieformalnego porozumienia, komunikacji pośredniej, deeskalacji bez ogłoszonego porozumienia lub jednostronnej przerwy w działaniach wojennych nie będzie uważana za zawieszenie broni. Umowy, które mają zastosowanie wyłącznie do określonych kategorii konfliktów (np. ograniczenia dotyczące niektórych kategorii docelowych lub określonych lokalizacji) nie będą się kwalifikować.

Każdy dzień kalendarzowy (EET), podczas którego obowiązuje zawieszenie broni (w tym pierwszy dzień zawieszenia broni), będzie wliczany do sumy 10-dniowej. Wymagany okres 10 dni zakończy się o godzinie 23:59 EET 10 dnia (włącznie). Jeżeli kwalifikujące się zawieszenie broni wejdzie w życie przed datą zakończenia tego rynku, rynek ten pozostanie otwarty do momentu wygaśnięcia zawieszenia broni lub do upłynięcia 10 dni kalendarzowych.

Zawieszenie broni uznaje się za nieobowiązujące, jeżeli konsensus w zakresie wiarygodnych raportów wskazuje, że ogólne zawieszenie działań wojennych zasadniczo zakończyło się na głównym teatrze działań. Tymczasowe lub techniczne wygaśnięcia oficjalnego zawieszenia broni, pojedyncze incydenty, lokalne naruszenia lub same oskarżenia nie spowodują unieważnienia zawieszenia broni, pod warunkiem, że ogólne zawieszenie działań wojennych na głównym teatrze działań będzie kontynuowane. Jeżeli oficjalne oświadczenia rządu są sprzeczne z konsensusem w zakresie wiarygodnych raportów terenowych, raporty będą miały pierwszeństwo przed oświadczeniami rządu.

Źródłem uchwały dla tego rynku będzie konsensus wiarygodnych źródeł.

Przykłady kwalifikujących się rozejmów:

8 kwietnia 2026 r. Zawieszenie broni między USA a Iranem: Stany Zjednoczone i Iran publicznie ogłosiły i wdrożyły wspólnie uzgodnione ramy zawieszenia broni, których celem jest szerokie powstrzymanie bezpośrednich działań wojennych między obydwoma krajami. Pomimo późniejszych konfrontacji morskich, rzekomych naruszeń, izolowanych strajków odwetowych i sporów dotyczących przestrzegania, szersze ramy zawieszenia broni nadal funkcjonowały, a walki na szeroką skalę na głównym teatrze działań nie zostały wznowione.

27 listopada 2024 r. Zawieszenie broni między Izraelem a Hezbollahem: Izrael i Hezbollah wdrożyły szeroko zakrojone ramy zawieszenia broni wynegocjowane za pośrednictwem międzynarodowych mediatorów, które znacznie ograniczyły działania wojenne w południowym Libanie i północnym Izraelu, w tym skuteczne wstrzymanie głównej izraelskiej ofensywy lądowej na Liban i znaczne ograniczenie ostrzału rakietowego Hezbollahu. Chociaż zawieszenie broni nie zostało formalnie ogłoszone w drodze jednej wspólnej deklaracji obu stron, a oświadczenia publiczne różniły się pod względem sformułowania i charakteru, konsensus dotyczący wiarygodnych sprawozdań potwierdził, że porozumienie zostało wspólnie uzgodnione i wdrożone w praktyce. Pomimo ciągłych izolowanych strajków, rzekomych naruszeń i sporów dotyczących przestrzegania przepisów, wiarygodne raporty zasadniczo traktowały zawieszenie broni jako utrzymujące się operacyjne i zakrojone na szeroką skalę walki na głównym teatrze konfliktu, które nie zostały wznowione.

Przykłady niekwalifikującego się zawieszenia broni:

24 listopada 2023 r. Przerwa humanitarna między Izraelem a Hamasem: Chociaż było to wspólnie uzgodnione i publicznie ogłoszone szerokie zawieszenie działań wojennych w Gazie, ramy zawieszenia broni obowiązywały tylko przez około 7 dni, po czym wznowiono walki na szeroką skalę, nie spełniając wymaganego wymogu czasu trwania 10 dni kalendarzowych. Naruszenie zawieszenia broni przed 30 listopada nie spowodowałoby unieważnienia zawieszenia broni.

22 lipca 2022 r. Inicjatywa dotycząca zboża Morza Czarnego: Chociaż Rosja i Ukraina zawarły za pośrednictwem międzynarodowego porozumienia regulujące eksport zboża i zmniejszające ryzyko dla żeglugi handlowej na Morzu Czarnym, porozumienie to nie stanowiło ogólnego zawieszenia bezpośredniego zaangażowania wojskowego na głównym teatrze wojny. Działania wojenne trwały na całej Ukrainie przez cały okres obowiązywania porozumienia, a ustalenia dotyczyły jedynie określonych kategorii działań i obszarów geograficznych.

Zawieszenie broni w Sudanie w maju 2023 r. (SAF – RSF): chociaż sudańskie siły zbrojne (SAF) i Siły Szybkiego Wsparcia (RSF) publicznie zgodziły się na wielokrotne zawieszenia broni wynegocjowane na szczeblu międzynarodowym, konsensus w zakresie wiarygodnych raportów wskazywał, że ogólne zawieszenie działań wojennych na głównym teatrze działań nigdy nie przyniosło istotnego efektu, a walki na dużą skalę były zasadniczo kontynuowane przez całe okresy zawieszenia broni. Chociaż według doniesień na niektórych obszarach doszło do tymczasowego ograniczenia przemocy i lokalnego dostępu pomocy humanitarnej, ostrzał artyleryjski, naloty, walki miejskie, ruchy wojsk i operacje ofensywne były kontynuowane w głównych częściach Sudanu niemal natychmiast po wdrożeniu. Wiarygodne raporty ogólnie traktowały zawieszenie broni jako nieudane lub załamanie się w praktyce, mimo że technicznie pozostawało ono w mocy na papierze.