Co będzie zawarte w porozumieniu USA-Iran w 2026 roku?

Rynek ten przyjmie odpowiedź „Tak”, jeśli pisemny instrument dyplomatyczny między Stanami Zjednoczonymi a Iranem ustanawiający moratorium na wszelkie wzbogacanie uranu w Iranie na okres co najmniej jednego roku zostanie wspólnie podpisany lub w inny sposób formalnie przyjęty do 31 grudnia 2026 r. o godz. 23:59 czasu wschodniego. W przeciwnym razie rynek odpowie „Nie”.

Moratorium musi obowiązywać co najmniej przez rok. Zobowiązanie do trwałego zakończenia wzbogacania będzie się kwalifikować. Moratorium bez określonej daty końcowej będzie się kwalifikować, chyba że zostanie wyraźnie określone jako krótkoterminowe, tymczasowe lub tymczasowe (np. nie kwalifikuje się zobowiązanie do niewzbogacania uranu do czasu finalizowania dokładnych szczegółów wdrożenia instrumentu). Moratorium przyjęte na okres krótszy niż jeden rok nie będzie się kwalifikować, nawet jeśli zostanie uznane za zezwalające na przedłużenie.

Zobowiązanie musi wyraźnie informować o zawieszeniu lub zakończeniu wszelkiego irańskiego wzbogacania uranu w jakimkolwiek celu. Zobowiązania, które nie odnoszą się wyraźnie do takiego moratorium (np. zobowiązanie do „utrzymania status quo”), nie będą się kwalifikować. Ograniczenia dotyczące czystości lub poziomu, do jakiego Iran może wzbogacać uran, lub zobowiązania dotyczące jedynie rozcieńczania, mieszania, oddawania lub eliminowania irańskich zapasów uranu, nie będą się kwalifikować.

Zobowiązanie musi być wyrażone jako aktualnie uzgodnione zobowiązanie, które ma zostać wdrożone. Obecnie uzgodnione zobowiązanie do wdrożenia takiego moratorium będzie się kwalifikować, nawet jeśli szczegóły techniczne lub proceduralne, w tym dokładny harmonogram wdrażania, będą nadal podlegać przyszłym ustaleniom (np. kwalifikowalne będzie bezwarunkowe zobowiązanie do kwalifikującego moratorium, które będzie wdrażane w kolejności z już uzgodnionymi wzajemnymi zobowiązaniami ze strony Stanów Zjednoczonych). Zobowiązanie warunkowe, którego istotne zobowiązanie pozostaje wyraźnie przedmiotem przyszłej umowy, procesu negocjacyjnego lub wspólnie uzgodnionego instrumentu uzupełniającego (np. zobowiązanie do uzgodnienia moratorium w przyszłej umowie), nie będzie się kwalifikować. Zobowiązanie wyraźnie określone jako minimalny wymóg przyszłych negocjacji, a nie obecne zobowiązanie, nie będzie się kwalifikować

O ile instrument pisemny nie zostanie formalnie przyjęty bez podpisu, jak opisano poniżej, instrument musi zostać podpisany zarówno przez Stany Zjednoczone, jak i Iran. Obie strony muszą podpisać ten sam dokument lub podpisać poszczególne dokumenty, które merytorycznie i bezpośrednio wskazują na akceptację tego samego instrumentu bazowego, niezależnie od drobnych różnic w formatowaniu, brzmieniu lub tłumaczeniu pomiędzy podpisanymi wersjami. Zarówno podpisy fizyczne, jak i oficjalnie wystawione podpisy elektroniczne będą kwalifikowane jako podpisy.

Jeżeli Stany Zjednoczone i Iran uznają dokument pisemny za niewymagający podpisu do wykonania, kwalifikuje się formalne przyjęcie instrumentu przez oba kraje bez podpisu. Formalna adopcja może nastąpić w drodze czynności urzędowych, w tym:

(i) oficjalne wspólne oświadczenie ogłaszające, że Stany Zjednoczone i Iran przyjęły, zatwierdziły, wykonały, zawarły lub w inny sposób sfinalizowały niniejszy instrument;

(ii) wzajemne oficjalne potwierdzenie, że oba kraje uzgodniły, przyjęły, zatwierdziły, wykonały lub zawarły ten sam opublikowany instrument;

(iii) przyjęcie, zatwierdzenie lub zatwierdzenie w drodze oficjalnej uchwały, decyzji ministerialnej, decyzji wykonawczej lub równoważnego aktu instytucjonalnego, jeżeli akt ten stanowi mechanizm, za pomocą którego dany kraj przyjmuje dany instrument; lub

(iv) wymianę oficjalnych not dyplomatycznych lub listów potwierdzających przyjęcie tego samego dokumentu.

O tym, czy instrument się zakwalifikuje, zadecyduje przede wszystkim jego oficjalnie opublikowany tekst. Kwalifikujący się dokument musi zostać podpisany lub formalnie przyjęty zarówno przez Stany Zjednoczone, jak i Iran, do określonej daty, godz. 23:59 czasu wschodniego. Jeżeli do tego czasu instrument zostanie podpisany lub formalnie przyjęty, lecz nie opublikowano pełnego tekstu i nadal istnieją istotne niejasności co do tego, czy spełnia on wymogi tego rynku, rynek ten może pozostać otwarty przez maksymalnie 28 dni kalendarzowych po określonej dacie do czasu opublikowania tekstu. Jeżeli po 28 dniach kalendarzowych tekst nadal nie zostanie opublikowany, w celu ustalenia, czy instrument się kwalifikuje, na podstawie oficjalnych i ostatecznych ogłoszeń ze Stanów Zjednoczonych lub Iranu oraz konsensusu w sprawie wiarygodnych sprawozdań zostaną uwzględnione.

Instrument, którego stronami są również strony inne niż Stany Zjednoczone i Iran, będzie się kwalifikował, pod warunkiem że zarówno Stany Zjednoczone, jak i Iran są stronami tego instrumentu i spełnione zostaną wszystkie pozostałe wymogi.

Gdy instrument dyplomatyczny zostanie podpisany lub formalnie przyjęty bez podpisu zarówno przez Stany Zjednoczone, jak i Iran, i potwierdzony, że spełnia wymogi kwalifikującego pisemnego instrumentu dyplomatycznego, warunek ten rynkowy zostaje spełniony niezależnie od tego, czy instrument później wejdzie w życie, zostanie ratyfikowany, uzyska zgodę ustawodawczą lub traktatową, czy też zostanie następnie odrzucony, wycofany lub niewdrożony przez Stany Zjednoczone lub Iran.

Głównymi źródłami rozstrzygania sporów dla tego rynku będą oficjalne komunikaty rządów Stanów Zjednoczonych i Iranu lub ich upoważnionych przedstawicieli. Można również zastosować konsensus w zakresie wiarygodnych raportów od największych znanych agencji informacyjnych.